A แผงกั้นอุบัติเหตุบนถนน ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมเพื่อดูดซับพลังงานจากการชนและเบี่ยงรถออกจากอันตราย แทนที่จะหยุดรถโดยฉับพลัน SinoBarrier ผลิตระบบแบริเออร์คานโลหะและระบบแบริเออร์ลูกกลิ้งสำหรับทางหลวงและพื้นที่เสี่ยงสูง โดยผ่านการทดสอบการชนตาม MASH TL3 / TL4
วิธีที่แบริเออร์กันการชนดูดซับพลังงาน
- การโก่งตัวของคาน — หน้าตัดลอนจะยืดหยุ่นและถ่ายโอนแรงไปตามแนวราวยังเสา
- การครากของเสา — เสาจะเสียรูปอย่างควบคุมได้ โดยดูดซับแรงกระแทกบางส่วน
- การหมุนของลูกกลิ้ง — ระบบราวกั้นแบบลูกกลิ้งเปลี่ยนพลังงานจากแรงกระแทกเป็นการหมุน เพื่อนำรถไปตามแนวราวกั้น
ระบบสำหรับพื้นที่ที่การชนมีความสำคัญต่อความปลอดภัย
| ตำแหน่ง | ระบบที่แนะนำ |
|---|---|
| ทางโค้งบนทางหลวง | คาน Thrie-Beam หรือแบริเออร์ลูกกลิ้ง |
| บริเวณทางเข้าหรือทางออกสะพาน | Thrie-beam พร้อมชุดปลายทางสะพาน |
| อุโมงค์ | แบริเออร์ลูกกลิ้ง (หน้าตัดจำกัด) |
| การแบ่งแยกเกาะกลางถนน | W-Beam หรือแบริเออร์สองด้าน |
| ช่วงถนนที่เกิดอุบัติเหตุบ่อย | การปรับปรุงระบบแบริเออร์ลูกกลิ้ง |
ระบุชัดเจน ไม่คาดเดา
ส่งแบบแนวสายทาง ความเร็วที่กำหนด และประวัติการเกิดอุบัติเหตุมา แล้วเราจะจัดทำข้อกำหนดของแบริเออร์ตามโปรไฟล์ ระยะห่างระหว่างเสา การจัดการปลายราว และระดับการทดสอบที่เหมาะสมสำหรับแต่ละช่วง
เกิดอะไรขึ้นในหนึ่งในสี่วินาทีแรก
ราวกันกระแทกทำหน้าที่ควบคุมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นมาก รถยนต์เคลื่อนเข้าชน ราวเริ่มโก่งตัว เสาเริ่มถ่ายแรงเข้าสู่ดินโดยรอบ และรถยนต์จะถูกหมุนกลับเข้าสู่ทิศทางการเคลื่อนที่เดิม ปฏิสัมพันธ์ทั้งหมดมักสิ้นสุดลงภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาทีมากนัก และการตัดสินใจด้านการออกแบบทุกประการ — ความแข็งของหน้าตัด ระยะห่างของเสา ความลึกในการฝัง และระยะเยื้อง — ล้วนเป็นการกำหนดว่าจะใช้ช่วงเวลาหลายร้อยมิลลิวินาทีนั้นอย่างไร
ด้วยเหตุนี้จึงไม่สามารถกำหนดขนาดของการติดตั้งในแต่ละช่วงโดยอาศัยสัญชาตญาณได้ เสาที่มีน้ำหนักมากขึ้นไม่ได้ทำให้ระบบกั้นมีความปลอดภัยมากขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่จะเปลี่ยนแปลงว่าส่วนประกอบใดจะเสียรูปหรือรับแรงถึงขีดจำกัดก่อน และพลังงานจะถูกถ่ายเข้าสู่ยานพาหนะมากน้อยเพียงใดแทนที่จะถ่ายเข้าสู่ราง ระบบที่แข็งเกินไปเมื่อเทียบกับลักษณะการจราจรที่ต้องรองรับจะถ่ายทอดแรงหน่วงที่รุนแรงกว่าไปยังผู้โดยสาร ซึ่งเป็นผลลัพธ์โดยตรงที่ตัวชี้วัดความรุนแรงของการชนมีไว้เพื่ออธิบาย
ตัวชี้วัดสี่ประการที่กำหนดข้อกำหนด
| ขนาด | อธิบายอะไร | เหตุใดสิ่งนี้จึงเป็นตัวกำหนดการออกแบบ |
|---|---|---|
| ระดับการรองรับแรงกระแทก | น้ำหนักและความเร็วของยานพาหนะที่ระบบคาดว่าจะรองรับ | กำหนดระดับชั้นของระบบที่ถนนต้องการ ตามมาตรฐานที่โครงการระบุ |
| ระดับความรุนแรงของผลกระทบ | แรงและการหน่วงที่ผู้โดยสารภายในรถได้รับขณะเกิดการชน | ระบบอาจยึดรถไว้ได้ แต่ยังเป็นทางเลือกที่ไม่เหมาะสมหากมีความแข็งเกินไปสำหรับลักษณะการจราจร |
| ความกว้างในการทำงาน | ระบบจำเป็นต้องเบนตัวเข้าไปด้านหลังแนวเสาเป็นระยะเท่าใด | บนสะพาน ในอุโมงค์ หรือบริเวณเกาะกลางแคบ นี่คือข้อจำกัดสำคัญที่ต้องปฏิบัติตาม |
| รูปแบบการทดสอบ | ราว เสา ระยะห่าง และฐานรากที่ใช้ในการประเมินระบบ | ผลการทดสอบใช้ได้เฉพาะกับชิ้นงานที่นำมาทดสอบ ดังนั้นรูปแบบที่จัดส่งต้องตรงกับรูปแบบดังกล่าว |
การกำหนดข้อกำหนดสำหรับตำแหน่งที่มีความสำคัญต่อความปลอดภัยเมื่อเกิดการชน
- ครอบคลุมพื้นที่อันตรายทั้งหมด แนวราวที่เริ่มหลังพ้นโค้ง หรือสิ้นสุดก่อนถึงโครงสร้าง จะปล่อยให้ส่วนที่มีความเสี่ยงสูงสุดไม่ได้รับการป้องกัน ความยาวกำหนดจากตำแหน่งที่อาจเกิดการหลุดออกนอกทาง ไม่ใช่จากช่วงของแนวทางที่มองเห็นว่าโค้งคมชัด
- ช่วงเปลี่ยนผ่านในทุกจุดเปลี่ยน เมื่อมีการเปลี่ยนหน้าตัด หรือเมื่อระบบกั้นเชื่อมต่อกับโครงสร้าง จะใช้ชิ้นส่วนที่ออกแบบมาสำหรับการเปลี่ยนดังกล่าว แทนการตัดและขันสลักเกลียวติดตั้งหน้างาน
- จัดให้มีอุปกรณ์ปลายราวทั้งสองด้านอย่างเหมาะสม ปลายแต่ละด้านต้องเลือกตามสิ่งที่อยู่ด้านหลังและทิศทางที่ยานพาหนะเข้าหา ปลายราวกั้นเปลือยเป็นอันตราย ไม่ใช่การประหยัดต้นทุน
- รักษาชั้นการเคลือบเดียวกันตลอดแนวการติดตั้ง คาน เสา ตัวเว้นระยะ และชุดปลายทางผ่านสายการชุบแบบจุ่มร้อนเดียวกัน ดังนั้นข้อกำหนดและใบรับรองเพียงชุดเดียวจึงครอบคลุมระบบติดตั้งทั้งหมด
- ขอชุดข้อมูลการทดสอบ ไม่ใช่เพียงผลการผ่านการทดสอบ เอกสารบันทึกควรระบุรูปแบบการติดตั้งที่ได้รับการประเมิน เพื่อให้วิศวกรโครงการสามารถตรวจสอบเทียบกับรายการที่เสนอราคาได้
คำถามเกี่ยวกับแผงกั้นการชนที่มีผู้สอบถามเรา
- ราวกั้นการชนคือสิ่งเดียวกับราวกันอันตรายหรือไม่
- คำว่า ราวกันอันตราย และแผงกั้นกระแทกมีการใช้ทับซ้อนกันในเอกสารประกวดราคาส่งออก โดยทั่วไป ราวกันอันตรายหมายถึงแนวรางและเสามาตรฐานที่ติดตั้งเลียบไหล่ทาง ส่วนแผงกั้นกระแทกมักหมายถึงผลิตภัณฑ์กลุ่มที่มีระดับการกักรถสูงกว่า — ระดับการกักรถที่สูงขึ้น ระบบปลายราง และระบบที่ใช้ในบริเวณซึ่งการที่รถออกนอกแนวทางอาจก่อให้เกิดผลกระทบรุนแรง ทั้งสองระบบผลิตจากโรงงานเดียวกันและใช้มาตรฐานการเคลือบเดียวกัน
- ระบบกั้นที่มีน้ำหนักมากกว่าจะทำให้ถนนปลอดภัยขึ้นเสมอหรือไม่
- ไม่ใช่ ระบบที่มีความแข็งแกร่งสูงกว่าที่สภาพการจราจรต้องการมากจะถ่ายแรงชะลอความเร็วที่รุนแรงกว่าไปยังผู้ที่อยู่ภายในยานพาหนะ ระดับการกักกันต้องสอดคล้องกับสัดส่วนประเภทยานพาหนะที่ใช้ถนนจริง ซึ่งเป็นเหตุผลที่ต้องพิจารณาค่าความรุนแรงของการชนควบคู่กัน แทนที่จะละเลยค่าดังกล่าว
- แนวแบริเออร์กันการชนควรยาวเท่าใด?
- ยาวเพียงพอที่จะครอบคลุมทุกจุดที่ยานพาหนะอาจออกจากผิวทางด้วยมุมที่ก่อให้เกิดความเสียหาย รวมถึงช่วงเปลี่ยนผ่านไปยังสิ่งที่แนวราวไปบรรจบ การเริ่มติดตั้งราวกันอันตรายกลางแนวโค้ง หรือการสิ้นสุดราวก่อนถึงโครงสร้าง เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้ระบบซึ่งกำหนดคุณลักษณะไว้อย่างถูกต้องไม่สามารถทำงานได้ตามที่ออกแบบ
- เกิดอะไรขึ้นหลังจากแบริเออร์ถูกชน?
- แนวระบบคานและเสารองรับแรงกระแทกด้วยการแอ่นตัว ดังนั้นโดยปกติส่วนที่ถูกรถชนจะต้องเปลี่ยนใหม่ ส่วนราวกั้นแบบลูกกลิ้งจะหมุนตามแรงกระแทกแทน ดังนั้นแนวระบบที่ได้รับแรงชนโดยทั่วไปยังคงใช้งานได้ และต้องตรวจสอบแทนการเปลี่ยนใหม่ สำหรับถนนที่การปิดช่องจราจรมีค่าใช้จ่ายสูง ความแตกต่างนี้จะมีมูลค่ามากกว่าราคาซื้ออย่างรวดเร็ว