เสาราวกันอันตรายรองรับแผ่นราวและถ่ายแรงลงสู่ดินหรือฐานราก เปรียบเทียบหน้าตัดที่มี แล้วตรวจสอบความยาวเสา รูยึด ระยะฝังหรือแผ่นฐาน และชั้นเคลือบตามแบบโครงการก่อนเลือกสินค้า
เสาราวกันอันตรายโลหะ: หน้าตัดที่เราจัดหา
| รูปแบบหน้าตัด | การใช้งานทั่วไป |
|---|---|
| เสาไอ-บีม | มาตรฐานสำหรับช่วง W-Beam และ Thrie-Beam |
| เสาแชนเนล C | การติดตั้งสำหรับงานน้ำหนักเบาและงานเทศบาล |
| เสา Sigma | พบได้ทั่วไปในข้อกำหนดของยุโรปและงานส่งออก |
| เสากลม | มาตรฐานสำหรับโครงการจำนวนมากในเอเชียและตะวันออกกลาง |
| เสาสี่เหลี่ยม | แบริเออร์สำหรับพื้นที่โดยรอบและงานรับแรงเบา |
| เสารูปตัวยู | การใช้งานแบบติดตั้งด้วยขายึดและการติดตั้งเพิ่มเติมกับระบบเดิม |
รายการควบคุมคุณภาพของเสาทุกต้น
- วัสดุ — เหล็ก Q235B หรือ S355JR ชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนตาม AASHTO M180
- ความยาวและระยะฝัง — ตัดให้ได้ความลึกตามที่สภาพดินและการออกแบบฐานรากของคุณกำหนด
- รูปแบบรู — รูโบลต์และร่องเจาะให้ตรงกับคานและตัวคั่น
- ผิวสำเร็จ — ชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน มีตัวเลือกเคลือบ PVC หรือทาสีตามคำขอ
โปรดส่งแบบหรือบัญชีปริมาณงาน แล้วเราจะจัดทำตารางเสาพร้อมหน้าตัด ความยาว ระยะห่าง และระยะฝังสำหรับแนวติดตั้งทุกช่วง
การเลือกหน้าตัดเสาราวกันอันตราย
การเลือกหน้าตัดเสาพิจารณาจากสามประการตามลำดับดังนี้ วิธีการยึดคานเข้ากับเสา ความสูงของราวกันอันตรายที่ต้องรองรับ และสภาพพื้นที่ที่สามารถรองรับได้ หน้าตัด C และ U เป็นตัวเลือกมาตรฐานริมถนนสำหรับแนว W-Beam และ thrie-beam เนื่องจากสามารถขันโบลต์ยึดคานผ่านด้านเปิดได้ หน้าตัด Sigma เพิ่มความแข็งเกร็งต่อการบิดสำหรับบริเวณที่ใช้ราวกันอันตรายที่มีน้ำหนักมากกว่า หน้าตัด H และ Flange เหมาะสำหรับราวกันอันตรายที่ขันโบลต์ผ่านด้านแผ่นปีก และหน้าตัด Box เหลี่ยมใช้ในบริเวณที่ความแข็งเกร็งและผิวด้านหน้าที่เรียบสะอาดมีความสำคัญมากกว่าน้ำหนัก
ขนาดหน้าตัดระบุมีค่าใกล้เคียงกันในแต่ละมาตรฐานแต่รายละเอียดไม่เหมือนกัน ทั้งความหนาผนัง ตำแหน่งรู และความยาวส่วนที่อยู่ใต้ดินล้วนขึ้นอยู่กับโครงการ นั่นคือเหตุผลที่ต้องเจาะรูเสาตามแบบ ไม่ใช่ตามแม่แบบในแค็ตตาล็อก และเป็นเหตุผลที่การจัดส่งเสาซึ่งมาถึงโดยมีขนาด “ตามกำหนด” แต่ใช้รูแบบทั่วไป แท้จริงแล้วไม่สามารถใช้ทดแทนกันได้
ตอกหรือฝังในคอนกรีต
วิธีการยึดเสากับพื้นมีผลต่อหน้าตัดมากพอ ๆ กับแรงกระทำ เสาที่ตอกลงในดินลึกและมีสภาพสม่ำเสมอทำงานโดยอาศัยแรงต้านของดินโดยรอบ และขึ้นอยู่กับการที่หน้าตัดมีความแข็งเพียงพอที่จะไม่โก่งเดาะขณะตอก ส่วนเสาเดียวกันเมื่อติดตั้งบนพื้นสะพานหรือฐานคอนกรีต จะต้องใช้แผ่นฐานและชุดการยึดกับพื้นแทน และการฝังเสาให้ลึกขึ้นไม่สามารถทดแทนสิ่งดังกล่าวได้
เมื่อชั้นดินมีสภาพผสมกัน — มีชั้นหินอยู่ใต้ชั้นดินตื้น หรือมีวัสดุถมทับชั้นดินเหนียว — โดยทั่วไปคำตอบคือการใช้เสาที่สั้นกว่าติดตั้งบนฐานคอนกรีต แทนการใช้เสาที่ยาวกว่าแล้วตอกลงไป เราเสนอราคาสำหรับทั้งสองทางเลือกเพื่อให้เห็นการเปรียบเทียบก่อนยื่นประมูล แทนที่จะเพิ่งพบความแตกต่างระหว่างการติดตั้ง
ตรวจสอบอะไรบ้างก่อนเสาออกจากโรงงาน
เสาจะได้รับการตรวจสอบโดยเทียบกับแบบ ไม่ใช่เทียบกับแค็ตตาล็อก ได้แก่ ขนาดหน้าตัด ความหนาผนัง ความตรง ตำแหน่งรูเจาะเทียบกับด้านบนของเสาและหน้าตัด ตลอดจนความยาวส่วนที่อยู่ต่ำกว่าจุดยึด ความหนาผนังจะได้รับการวัดและรายงานแยกตามแต่ละฮีตในใบรับรองโรงงาน เนื่องจากเป็นมิติเดียวที่ไม่สามารถตรวจสอบด้วยสายตาได้จากมัดสินค้าที่ส่งมอบ
รายละเอียดที่มักเป็นตัวแบ่งแยกระหว่างเสาที่ประกอบเข้ากันได้กับเสาที่ประกอบไม่ได้มากที่สุด คือจุดอ้างอิงที่ใช้เริ่มเจาะรู โรงงานสองแห่งอาจต่างก็ยืนยันว่าเจาะรูตามแบบ แต่ยังมีความเข้าใจไม่ตรงกันได้ว่าการวัดเริ่มจากด้านบนของเสาหรือจากจุดยึดคาน ซึ่งทำให้เกิดความแตกต่างเพียงไม่กี่มิลลิเมตร แต่ส่งผลให้ระยะเวลาทำงานหน้างานต่างกันทั้งวัน เราจะยืนยันจุดอ้างอิงดังกล่าวเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มผลิตชุดแรก
ระยะห่างเสาราวกันอันตราย: ปัจจัยที่กำหนดระยะกึ่งกลางถึงกึ่งกลาง
ระยะห่างเสาราวกันอันตรายกำหนดตามมาตรฐานที่ระบบราวกั้นได้รับการรับรอง ไม่ได้กำหนดตามความต้องการทั่วไป สำหรับแนว W-beam ตามมาตรฐาน AASHTO M180 โดยทั่วไปจะติดตั้งเสาที่ระยะกึ่งกลางถึงกึ่งกลาง 1,905 mm (6 ft 3 in) ขณะที่แนว Thrie-beam และแนวติดตั้งตามมาตรฐานยุโรปหลายรูปแบบจะใช้ระยะ 1,333 mm หรือ 2,000 mm โดยขึ้นอยู่กับระดับการรองรับการชน ระยะห่างที่แคบกว่าจะช่วยให้ราวอยู่ในระดับสูงกว่าเมื่อรับแรงกระแทกที่มีระยะการเคลื่อนตัวมากขึ้น แต่ต้องใช้จำนวนเสาต่อกิโลเมตรมากขึ้นและมีต้นทุนสูงขึ้น ดังนั้นระยะห่างจึงเป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างความสามารถในการรองรับการชนกับต้นทุนการติดตั้ง ซึ่งข้อกำหนดของท่านจะต้องกำหนดไว้ก่อนที่เราจะเสนอราคา
ในทางปฏิบัติ มีสามปัจจัยที่กำหนดระยะห่างระหว่างเสา: รูปหน้าตัดของราง (thrie-beamที่มีน้ำหนักมากกว่าสามารถพาดระยะระหว่างเสาได้ไกลกว่า), สภาพดิน (ดินอ่อนจำเป็นต้องใช้ระยะห่างระหว่างเสาที่ใกล้ขึ้นหรือฝังเสาให้ลึกขึ้น) และ ระดับการกักรถ (ระดับ N ที่สูงขึ้นจำเป็นต้องใช้ระยะห่างระหว่างเสาที่ใกล้ขึ้น) เนื่องจากระยะห่างระหว่างเสาและหน้าตัดของเสาต้องกำหนดร่วมกัน เราจึงคำนวณย้อนกลับจากความเร็วออกแบบและชั้นของแผงกั้นตามข้อกำหนดของคุณเพื่อจัดทำตารางการติดตั้งเสา ดังนั้น เสาราวกันอันตรายบนทางหลวงที่คุณได้รับจึงเหมาะสมกับระยะห่างระหว่างเสาตามที่แบบของคุณกำหนดไว้แล้ว แทนที่จะเป็นเสามาตรฐานที่คุณต้องปรับระยะห่างหน้างานภายหลัง
คำถามที่พบบ่อย
- หน้าตัดเสาแบบใดเหมาะกับแนว W-Beam?
- หน้าตัด C และ U เป็นคำตอบมาตรฐานสำหรับพื้นที่ข้างทาง โดยใช้หน้าตัด Sigma หรือ H เมื่อราวมีน้ำหนักมากขึ้นหรือรับน้ำหนักมากขึ้น การเลือกหน้าตัดพิจารณาจากรูปหน้าตัดคาน ความสูงของราว และสภาพดิน แทนการใช้ค่ามาตรฐานจากแคตตาล็อก
- กำหนดความลึกฝังเสาอย่างไร
- ขึ้นอยู่กับสภาพพื้นดินและวิธีการยึดฐาน เสาที่ตอกลงดินอาศัยแรงต้านจากดินโดยรอบ ส่วนเสาที่ติดตั้งบนพื้นสะพานหรือฐานรากต้องใช้แผ่นฐานและรายละเอียดการยึดฐานแทน การใช้เสาตอกที่ยาวขึ้นไม่อาจทดแทนฐานรากที่เหมาะสมได้
- เสามีการเจาะรูไว้แล้วหรือไม่
- ใช่ โดยเจาะรูตามแบบโครงการ เพื่อให้รูสลักเกลียวตรงกับชิ้นส่วนคานและตำแหน่งรอยต่อโดยไม่ต้องดัดแปลงหน้างาน ตำแหน่งของรูที่สัมพันธ์กับหน้าตัดถือเป็นส่วนหนึ่งของแบบเช่นเดียวกับความหนาของผนัง
- คุณใช้ลูกกลิ้งกับผนังที่มีความหนาเท่าใด
- โดยปกติจะผลิตเสาโครงสร้างที่ความหนาระหว่าง 4.0 mm ถึง 6.0 mm ตามแบบ พร้อมมีหน้าตัดที่มีน้ำหนักเบากว่าสำหรับมาตรฐานบางประเภท ความหนาผนังจะได้รับการตรวจวัดและระบุไว้ในใบรับรองจากโรงงานสำหรับการหลอมแต่ละครั้ง