ประเภทราวกันอันตรายบนถนน: ตั้งแต่ W-Beam ถึงแผงกั้นลูกกลิ้ง

ประเภทของราวกันอันตรายริมทางและการแบ่งประเภท

ราวกันอันตรายริมทางแบ่งประเภทโดยพิจารณาจากหน้าที่เป็นอันดับแรก และพิจารณาจากหน้าตัดของเหล็กเป็นลำดับถัดมา การแบ่งประเภทหลักคือระหว่างระบบกั้นที่เบี่ยงทิศทาง ซึ่งเป็นระบบยืดหยุ่นและกึ่งแข็งที่โค้งงอและนำรถกลับเข้าสู่ทาง กับระบบกั้นที่ยับยั้งรถ ซึ่งเป็นระบบแข็งที่หยุดรถไม่ให้ข้ามแนวเขต ภายในกลุ่มระบบเบี่ยงทิศทาง ความแตกต่างอยู่ที่ระดับการยอมตัวของระบบ และสิ่งนี้เป็นปัจจัยที่ใช้เลือกประเภทให้เหมาะกับพื้นที่แต่ละแห่ง

ประเภททั่วไปของราวกั้นข้างทาง ได้แก่ W-beam, thrie-beam, ราวกั้นแบบเคเบิล, แบริเออร์คอนกรีต และราวกั้นแบบลูกกลิ้ง โดยมีระดับความยืดหยุ่นตั้งแต่ยืดหยุ่นมากที่สุดไปจนถึงแข็งมากที่สุด แต่ละประเภทเป็นระบบที่ผ่านการทดสอบและมีค่าการโก่งตัว ต้นทุนต่อเมตร และตำแหน่งการใช้งานที่เหมาะสมแตกต่างกัน

W-beam: รุ่นใช้งานหลัก

W-beam เป็นตัวเลือกมาตรฐานสำหรับถนนนอกเขตเมือง และเป็นประเภทที่พบเห็นได้ตามทางด่วนและเกาะกลางถนนส่วนใหญ่ หน้าตัดลอนคู่มีความแข็งเพียงพอที่จะกักรถยนต์นั่งส่วนบุคคล และมีราคาประหยัดเพียงพอสำหรับการติดตั้งต่อเนื่องเป็นระยะทางหลายกิโลเมตร โดยทำหน้าที่เบี่ยงทิศทางรถด้วยการโก่งตัว ขณะที่เสาจะพับตัวลง เป็นรูปหน้าตัดที่เสา ตัวคั่นระยะ และอุปกรณ์ปลายราวทุกชิ้นผลิตให้เข้าคู่กัน จึงมีค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมหลังเกิดการชนต่ำที่สุดด้วย เนื่องจากชิ้นส่วนทดแทนเป็นรายการมาตรฐาน สามารถดูข้อมูลตัวเลขโดยละเอียดได้ที่หน้า ข้อมูลจำเพาะราวกั้น W-beam ของเรา

Thrie-beam: รุ่นพี่น้องที่แข็งกว่า

Thrie-beamคือW-beamที่มีลอนเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งลอนและใช้ในบริเวณที่การโก่งตัวของW-beamมากเกินไป เช่น บนสะพาน ทางโค้งความเร็วสูง และช่วงเปลี่ยนผ่าน Thrie-beamใช้เหล็กต่อเมตรมากกว่า จึงมีต้นทุนสูงกว่า และกำหนดให้ใช้เฉพาะบริเวณที่ความแข็งเกร็งที่เพิ่มขึ้นมีความคุ้มค่าเท่านั้น โดยใช้เสาและระยะห่างระหว่างเสาแบบเดียวกับW-beam จึงมักติดตั้งทั้งสองแบบผสมกันในแนวเดียว โดยมีส่วนเปลี่ยนผ่านคั่นกลาง รายละเอียดการเปรียบเทียบระบุไว้ในหน้าW-beamกับThrie-beamของเรา

ราวกั้นแบบสายเคเบิล: แนวกั้นเกาะกลางถนนที่ยืดหยุ่นและรองรับแรงกระแทกได้ดี

ราวกั้นแบบสายเคเบิลเป็นราวกั้นประเภทที่ยืดหยุ่นมากที่สุด โดยใช้สายเคเบิลเหล็กสามหรือสี่เส้นขึงให้ตึงระหว่างเสา ราวกั้นชนิดนี้ยอมให้ยานพาหนะโก่งตัวออกไปได้ไกลกว่าW-beamมากก่อนที่จะหยุดยานพาหนะ จึงรองรับแรงกระแทกที่ความเร็วสูงได้ดีเป็นพิเศษ แต่การโก่งตัวในระยะมากดังกล่าวหมายความว่าต้องมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการโก่งตัว เหมาะสำหรับเกาะกลางถนนที่มีความกว้าง ซึ่งรถยนต์สามารถเคลื่อนตัวออกด้านข้างได้ระยะหนึ่งโดยไม่ข้ามเข้าสู่ช่องทางจราจรสวนทาง และด้วยเหตุนี้จึงพบได้ทั่วไปบนทางหลวงแบบแบ่งทิศทางจราจร

ราวกั้นคอนกรีต: แนวกั้นที่แข็งเกร็ง

แบริเออร์คอนกรีตอยู่คนละขั้วกับระบบประเภทอื่น โดยแทบจะไม่เบี่ยงตัว แต่จะใช้ผิวหน้าลาดเพื่อเปลี่ยนทิศทางรถ ด้วยการให้ล้อไต่ขึ้นและตัวรถเลื่อนไปตามแนวผิว แบริเออร์ชนิดนี้ใช้ในบริเวณที่ไม่มีพื้นที่ให้เบี่ยงตัว เช่น สะพานแคบ ชิดกำแพง หรือเกาะกลางที่มีพื้นที่จำกัด โดยต้นทุนอยู่ที่การหล่อคอนกรีตและพื้นที่ที่แบริเออร์ใช้ มากกว่าต้นทุนเหล็ก นี่เป็นแบริเออร์ประเภทเดียวที่ทำหน้าที่เป็นกำแพงกักและเปลี่ยนทิศทางรถ แทนที่จะเป็นราวที่ยอมตัวได้

แบริเออร์ลูกกลิ้ง: ดูดซับพลังงานด้วยการหมุน

แบริเออร์ลูกกลิ้งเป็นระบบเฉพาะทางในกลุ่มนี้ แทนที่จะใช้ราวคงที่ ระบบนี้ติดตั้งลูกกลิ้งหมุนได้บนคาน เมื่อรถชน ลูกกลิ้งจะหมุนเพื่อดูดซับพลังงานและนำรถกลับไปตามแนวแบริเออร์ ระบบนี้กำหนดให้ใช้ในจุดที่มีความเสี่ยงสูงสุด เช่น ทางโค้งแคบ ปากอุโมงค์ และช่องเปิดเกาะกลาง ซึ่งคานคงที่ไม่สามารถรองรับแรงกระแทกได้ และเป็นระบบที่ผ่านการทดสอบการชนโดยสมบูรณ์ในตัวเอง ไม่ใช่อุปกรณ์เสริมที่นำมาติดตั้งเพิ่มเติม รายละเอียดของระบบนี้อธิบายไว้ในหน้าแบริเออร์ลูกกลิ้งของเรา

วิธีตัดสินใจเลือกใช้งานจริง

การเลือกประเภทไม่ได้พิจารณาจากแค็ตตาล็อกเป็นหลัก แต่พิจารณาจากสภาพหน้างาน คำถามสำคัญมีสามข้อ ได้แก่ หน้างานยอมให้เกิดการโก่งตัวได้มากเพียงใด ความเร็วและสัดส่วนการจราจรแบบใดที่จะปะทะกับแผงกั้น และมีสิ่งใดอยู่ด้านหลังแผงกั้นนั้น เกาะกลางถนนที่มีความกว้างสามารถใช้ระบบกั้นด้วยสายเคเบิลได้ แต่สะพานไม่เหมาะสมกับระบบดังกล่าว ขณะที่ทางโค้งความเร็วสูงอาจต้องใช้ Thrie-beam หรือแบริเออร์ลูกกลิ้ง ทุกสิ่งที่เหลือ ไม่ว่าจะเป็นเกรดเหล็ก สารเคลือบ หรือความสูง ล้วนขึ้นอยู่กับประเภทของระบบ ด้วยเหตุนี้ ราวกันอันตรายสำหรับถนน จึงต้องระบุเป็นระบบ ไม่ใช่เลือกจากรูปหน้าตัดเพียงอย่างเดียว แจ้งสภาพหน้างานและความเร็วมา แล้วจะสามารถกำหนดประเภทได้

คำถามที่พบบ่อย

ราวกันอันตรายริมถนนมีประเภทหลักใดบ้าง

W-beam, Thrie-beam, ระบบกั้นด้วยสายเคเบิล, แบริเออร์คอนกรีต และแบริเออร์ลูกกลิ้ง โดยเรียงจากชนิดที่ยืดหยุ่นมากที่สุดไปจนถึงชนิดที่แข็งมากที่สุด W-beam เป็นตัวเลือกทั่วไป, Thrie-beam เป็นรุ่นที่มีความแข็งมากกว่า, ระบบกั้นด้วยสายเคเบิลเหมาะสำหรับเกาะกลางถนนเนื่องจากรองรับแรงกระแทกได้ดี, แบริเออร์คอนกรีตเป็นแนวกั้นแบบแข็ง และแบริเออร์ลูกกลิ้งเป็นชนิดเฉพาะสำหรับบริเวณที่มีโอกาสเกิดแรงกระแทกสูง

ราวกันอันตรายประเภทใดมีราคาถูกที่สุดต่อเมตร

W-beam เหมาะสำหรับการใช้งานบนถนนเปิดเกือบทุกกรณี เป็นหน้าตัดที่มีน้ำหนักเบาที่สุดสำหรับเบี่ยงทิศทาง อุปกรณ์ประกอบเป็นมาตรฐาน และชิ้นส่วนทดแทนมีสำรองพร้อมใช้ จึงช่วยให้ค่าซ่อมแซมต่ำด้วย ระบบสายเคเบิลอาจประหยัดกว่าสำหรับเกาะกลางถนนที่กว้าง ขณะที่แผงกั้นคอนกรีตจะมีราคาถูกที่สุดเฉพาะในพื้นที่ที่สามารถหล่อคอนกรีตเป็นปริมาณมากได้

ราวกันอันตรายแบบยืดหยุ่นและแบบแข็งแตกต่างกันอย่างไร

แผงกั้นแบบยืดหยุ่น เช่น ระบบสายเคเบิลหรือระบบ W-beam จะเบี่ยงทิศทางโดยการยอมตัว จึงต้องมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการโก่งตัว ส่วนแผงกั้นคอนกรีตแบบแข็งจะเบี่ยงทิศทางโดยแทบไม่มีการโก่งตัว จึงเหมาะกับพื้นที่จำกัด การเลือกใช้งานขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่นั้นสามารถจัดสรรให้แผงกั้นทำงานได้มากน้อยเพียงใด

ฉันจะเลือกประเภทราวกันอันตรายที่เหมาะสมได้อย่างไร

พิจารณาจากสภาพพื้นที่ ไม่ใช่จากแค็ตตาล็อก โดยดูการโก่งตัวที่ยอมรับได้ ความเร็วและปริมาณการจราจร รวมถึงอันตรายที่อยู่ด้านหลังแผงกั้น คำถามทั้งสามข้อนี้จะช่วยชี้ไปยังประเภทที่เหมาะสม จากนั้นจึงกำหนดหน้าตัด ความสูง และการเคลือบผิวตามประเภทดังกล่าว