คำอธิบายขนาด น้ำหนัก และวัสดุของแผงกั้นนิรภัย

ความหมายที่แท้จริงของ “ขนาดราวกันอันตราย”

ขนาดราวกันอันตรายไม่ได้หมายถึงตัวเลขเพียงหนึ่งค่า แต่เป็นชุดของค่าหลายค่า และต้องอ่านค่าแต่ละค่าตามมาตรฐานที่ใช้ในการทดสอบระบบนั้น โดยทั่วไป ตัวเลขสามค่าที่ผู้คนมักหมายถึง ได้แก่ หน้าตัด (รูปทรงลอนของคาน) ความยาวแผง (ความยาวที่ตัดของคานหนึ่งท่อน) และความสูงของส่วนบนของราวเหนือผิวทาง การถามถึง “ขนาด” โดยไม่ระบุว่าแบบนั้นอ้างอิงระบบใด เป็นสาเหตุให้คำสั่งซื้อ W-beam ได้ความยาวที่ไม่ถูกต้อง เนื่องจากคำเดียวกันอาจใช้บรรยายเรขาคณิตสองรูปแบบที่แตกต่างกัน

หน้าตัดคือรูปทรงที่มองเห็นเมื่อมองจากปลายคาน โดยสำหรับ W-beam จะเป็นลอนคู่ กว้างประมาณ 310 mm และลึก 85 mm โดยมีความหนาผนังตามที่ข้อกำหนดระบุ ความยาวแผงคือความยาวตัดตรงของคานหนึ่งท่อน ส่วนความสูงคือตำแหน่งที่ส่วนบนของราวอยู่เหนือผิวทางเมื่อฝังเสาลงในพื้นแล้ว ค่าทั้งสามมีความสัมพันธ์กัน จึงมักระบุรวมกัน

ขนาดราวกันอันตราย W-beam ในระบบหลักสองระบบ

แบบส่วนใหญ่ที่ส่งถึงโรงงานผลิตราวกันอันตรายจะจัดทำตามระบบใดระบบหนึ่งจากสองระบบ และใช้ตัวเลขแตกต่างกันสำหรับหน้าตัดเดียวกัน

ขนาด	JT/T 281 (ระบบเมตริก)	W-beam ของสหรัฐอเมริกา / MGS
ความยาวแผง	4320 mm (มีระยะซ้อนทับ 320 mm ที่รอยต่อ)	3810 mm (12 ft 6 in)
ระยะห่างเสา	4000 mm (4 m) ระยะกึ่งกลาง	1905 mm (75 in) ระยะกึ่งกลาง
ความกว้างหน้าตัด × ความลึก	≈ 310 mm × 85 mm	≈ 310 mm × 85 mm
ความหนาผนัง	3.0 mm or 4.0 mm	12 เกจ (2.67 mm) หรือ 10 เกจ (3.43 mm)
ระดับด้านบนของราว	ตามแบบ	686 mm (27 in); 787 mm (31 in) สำหรับ MGS

ตัวเลขสองค่าที่มักทำให้เกิดความสับสนคือ ความยาวแผ่นราวและระยะห่างเสา แผ่นราวยาว 3810 mm ไม่ใช่ระยะห่างเสา แต่เป็นแผ่นราวที่พาดครอบคลุมระยะห่าง 1905 mm จำนวนสองช่วงพอดี ส่วนแผ่นราวยาว 4320 mm ครอบคลุมช่องระยะ 4000 mm หนึ่งช่อง โดยอีก 320 mm ที่เหลือเป็นระยะซ้อนทับ ซึ่งเกิดจากการขันสลักเกลียวให้คานหนึ่งชิ้นทับบนคานชิ้นถัดไป เมื่อพิจารณาตัวเลขทั้งสองเป็นคู่ รูปทรงทางเรขาคณิตก็จะไม่ดูคลาดเคลื่อน

น้ำหนักราวกันอันตรายต่อฟุต และเหตุผลที่มีการระบุไว้สองแบบ

โดยทั่วไปต้องการทราบน้ำหนักต่อเมตรหรือต่อฟุต และค่าดังกล่าวขึ้นอยู่กับความหนาผนัง W-beam ขนาด 310 mm × 85 mm ที่ความหนา 3.0 mm มีน้ำหนักประมาณ 11.4 kg ต่อเมตร ดังนั้นแผ่นราวยาว 4320 mm จึงมีน้ำหนักประมาณ 49 kg หากมีความหนา 4.0 mm แผ่นราวเดียวกันจะมีน้ำหนักประมาณ 65.5 kg ยิ่งผนังหนามาก ปริมาณเหล็กในแนวราวก็ยิ่งมาก และสารเคลือบก็ต้องครอบคลุมพื้นที่มากขึ้น

มีสองประเด็นที่ทำให้น้ำหนักราวกันอันตรายต่อฟุตอ่านคลาดเคลื่อนได้ง่าย ประการแรก แผงถูกตัดให้มีความยาว 4320 mm หรือ 3810 mm แต่ในการคำนวณความยาวแนวติดตั้งจะนับเฉพาะส่วนที่เปิดเผยเท่านั้น เนื่องจากรอยต่อซ้อนกินความยาวคงที่ที่ข้อต่อทุกจุด ดังนั้นน้ำหนักต่อเมตรตามแนวติดตั้งของราวกั้นที่ติดตั้งแล้วจึงสูงกว่าน้ำหนักเปล่าของแผงหารด้วยความยาวที่ตัด ประการที่สอง คานเป็นเพียงส่วนหนึ่งของน้ำหนักรวมเท่านั้น โดยเสา ชิ้นรองรับ และอุปกรณ์ยึดเพิ่มน้ำหนักขึ้นอีกเป็นสัดส่วนมาก การถอดปริมาณที่คิดราคาเฉพาะคานจึงประเมินราคาส่งมอบต่ำกว่าความเป็นจริง

วัสดุที่ใช้ผลิตคาน: วัสดุราวกันอันตราย

วัสดุราวกันอันตรายพื้นฐานคือเหล็กกล้าคาร์บอน ได้แก่ Q235B หรือ S355JR สำหรับกลุ่มมาตรฐานเมตริก และเกรดเทียบเท่าของสหรัฐฯ สำหรับอีกกลุ่มหนึ่ง โดยเลือกใช้เนื่องจากสามารถรีดขึ้นรูปเป็นหน้าตัดลอน เจาะรูได้อย่างเรียบร้อย และรับการเคลือบสังกะสีแบบจุ่มร้อนได้ เหนือชั้นเหล็กนี้คือชั้นเคลือบผิว และชั้นเคลือบผิวเป็นปัจจัยสำคัญกว่าของการตัดสินใจด้านอายุการใช้งาน โดยค่ามาตรฐานคือการเคลือบสังกะสีแบบจุ่มร้อนตาม AASHTO M180 ที่มีน้ำหนักเคลือบขั้นต่ำ 550 g/m² ส่วนเหล็กผุกร่อนเป็นทางเลือกเฉพาะทาง ใช้เฉพาะในกรณีที่ต้องการให้เกิดชั้นผิวสนิมป้องกัน และสภาพแวดล้อมไม่ทำให้ความชื้นสะสมอยู่กับโลหะ

การเลือกวัสดุจะต้องกำหนดให้เรียบร้อยก่อนสรุปขนาด เนื่องจากความหนาผนังและน้ำหนักสารเคลือบถูกระบุไว้ในข้อกำหนดเดียวกัน คานที่รีดจากเกรดวัสดุหรือสารเคลือบที่ไม่ถูกต้องไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ทดแทนที่มีราคาถูกกว่าของผลิตภัณฑ์ที่ถูกต้อง แต่เป็นผลิตภัณฑ์คนละชนิดที่มีอายุการใช้งานแตกต่างกัน ด้วยเหตุนี้จึงต้องระบุวัสดุไว้ในแบบก่อสร้าง แทนที่จะปล่อยให้เป็นดุลยพินิจของผู้จัดหา

เหตุใดจึงต้องกำหนดราวกันอันตรายสำหรับถนนตามข้อกำหนด ไม่ใช่เลือกจากรายการ

ไม่มี “ราวกันอันตรายมาตรฐาน” แบบใดแบบหนึ่งที่เหมาะกับถนนทุกสาย ราวกันอันตรายสำหรับถนนจะถูกเลือกจากระบบที่ผ่านการทดสอบแล้วจำนวนจำกัด โดยพิจารณาจากความเร็ว ประเภทของการจราจร และระยะห่างของสิ่งกีดขวางด้านหลังราวกันอันตราย W-beam เหมาะสำหรับช่วงทางหลวงทั่วไป ส่วน thrie-beam เหมาะสำหรับสะพานหรือทางโค้งที่มีความเสี่ยงสูง ขณะที่ระบบแบริเออร์ลูกกลิ้งเหมาะสำหรับทางโค้งหรือเกาะกลางถนนในบริเวณที่คานแบบยึดอยู่กับที่ไม่สามารถดูดซับแรงกระแทกได้ หน้าตัด ความสูง และระยะห่างระหว่างเสาล้วนเป็นส่วนหนึ่งของระบบ จึงต้องกำหนดร่วมกันแทนการนำชิ้นส่วนต่างระบบมาผสมกัน

หากคุณกำลังเสนอราคาสำหรับแนวรั้ว คำถามในทางปฏิบัติไม่ใช่ “ราวกันตกมีขนาดเท่าใด” แต่คือ “แบบนี้อ้างอิงระบบใด และระบบนั้นมีขนาดเท่าใด” โปรดส่งแบบหรือบัญชีแสดงปริมาณงานมาให้เรา แล้วเราจะจัดทำรายการถอดปริมาณที่ระบุหน้าตัด ความยาวแผง การเคลือบผิว และน้ำหนักต่อเมตรตามปริมาณที่คุณต้องการ ข้อมูลตัวเลขหน้าตัด W-beam ฉบับสมบูรณ์รวบรวมไว้ในหน้า ข้อมูลจำเพาะราวกันตก W-beam ของเรา และข้อมูลเรขาคณิตของการจัดวางรวบรวมไว้ในหน้า ระยะห่างเสาราวกันตก ของเรา

คำถามที่พบบ่อย

ราวกันตก W-beam มีน้ำหนักต่อเมตรเท่าใด?

W-beam ขนาด 310 mm × 85 mm ที่มีความหนาแผ่น 3.0 mm มีน้ำหนักประมาณ 11.4 kg ต่อเมตร ดังนั้นแผงขนาด 4320 mm จึงมีน้ำหนักประมาณ 49 kg ส่วนที่ความหนา 4.0 mm แผงขนาดเดียวกันจะมีน้ำหนักประมาณ 65.5 kg น้ำหนักติดตั้งต่อเมตรตามแนวจะสูงขึ้นเล็กน้อยเมื่อคำนวณรวมส่วนซ้อนทับที่รอยต่อแต่ละจุด

ความยาวมาตรฐานของแผงราวกันตก W-beam คือเท่าใด?

มีความยาวหลักอยู่สองขนาด แบบการจัดวางตามระบบเมตริกที่ระบุใน JT/T 281 ใช้แผงขนาด 4320 mm ซึ่งครอบคลุมแนวกั้นความยาว 4000 mm โดยมีส่วนซ้อนทับ 320 mm ส่วนแบบการจัดวาง W-beam และ MGS ของสหรัฐอเมริกาใช้แผงขนาด 3810 mm (12 ft 6 in) ซึ่งพาดครอบคลุมระยะห่างเสา 1905 mm จำนวนสองช่วงได้พอดี

ความยาวแผงกับระยะห่างระหว่างเสาต่างกันอย่างไร?

ความยาวแผงคือความยาวของคานแต่ละชิ้นหลังตัด ส่วนระยะห่างระหว่างเสาคือระยะจากจุดกึ่งกลางของเสาหนึ่งถึงจุดกึ่งกลางของเสาถัดไป ในระบบหน่วยของสหรัฐฯ แผงยาว 3810 mm ครอบคลุมระยะห่าง 1905 mm สองช่วง ส่วนระบบเมตริก แผงยาว 4320 mm ครอบคลุมช่วงระหว่างเสา 4000 mm หนึ่งช่วงและส่วนซ้อนทับ ตัวเลขทั้งสองนี้ห้ามใช้แทนกันโดยเด็ดขาด

ราวกันอันตรายบนทางหลวงทำจากวัสดุอะไร?

เหล็กกล้าคาร์บอน เช่น Q235B หรือ S355JR ในสายผลิตภัณฑ์ระบบเมตริก หรือเกรดเทียบเท่าของสหรัฐฯ โดยชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนให้มีน้ำหนักชั้นเคลือบตามที่กำหนด ซึ่งโดยทั่วไปกำหนดขั้นต่ำไว้ที่ 550 g/m² ตาม AASHTO M180 เหล็กทนสภาพอากาศเป็นทางเลือกเฉพาะทางสำหรับโครงการในชนบทและโครงการภูมิทัศน์บางประเภท